Ruimte laten. Kan ik mij in
mijn aandacht, in aandachtig zijn, ‘terugtrekken’? Zodat ik kan laten gebeuren
wat zich voordoet, in mij en buiten mij, als wolken tegen een blauwe hemel,
zonder mij er blindelings mee te identificeren en er quasi-automatisch in mee
te gaan? Is dat mogelijk? En zo ja, wenselijk? - gelet op het laten...
Is het ‘ik’ iets anders dan het ‘agens’ van aandacht? ‘Ik’
als de bedrijvende van aandacht, de aandachtgever, - ook al dat niet iets of
iemand.
Te bestaan is goed, is definiërend voor het goede als
waarde, - en in die zin fundamenteel: een grondwaarde.
.
No comments:
Post a Comment