Week 21

.

Vaders die hun kinderen vermoorden en vervolgens de hand aan zichzelf slaan, - is het nodig Medea erbij te halen om te begrijpen wat er gaande was?

‘Spirituele ontwikkeling’ is slechts een zinvolle term wanneer zij meer omvat dan het geestelijke, d.w.z. denken, verbeelding en goede voornemens.

Ik snap te weinig van mensen om aan politiek te kunnen doen.

Zolang ik nog teksten nodig heb, of meen nodig te hebben, leef ik nog niet voluit, leef ik nog als een leerling.

.

Week 20

.

Hedendaagse kunst. De zucht naar originaliteit is stuitend geworden. Wie niets te melden heeft probeert origineel te zijn.

Geloof in de waarheid: de beleving van de werkelijkheid altijd spelen via de band van het idealiserende denken, - alsof er slechts werkelijkheid is in zoverre er waarheid is.

De werkelijkheid zien in termen van referentiekader, van mens- en wereldbeeld, van principes en ontologie: de preoccupatie van een filosoof. Spelen zij de rol die hij eraan toekent? Of zijn zij het fabrikaat van zijn overschot aan denkenergie, gecombineerd met de poging greep te krijgen op het veranderlijke leven?

.

Week 19

.

Onthouding. ‘Dit is vredig, dit is verheven, namelijk het tot rust komen van alle drijfveren, het verzaken van alle bezit, de vernietiging van de begeerte, passieloosheid, ophouden, nirvana.’ Waarom 'ophouden' als bestemming? Vanwaar die hang naar passieloosheid, als het hoogste? Hoe kwam de Boeddha zo negatief over begeerte, bestempeld als de bron van onrust en lijden? Is het omdat hij als 35-jarige gemoedsrust wilde?

Geest als evolutionair product. Niet alleen heeft de geest zich moeten ontworstelen aan de macht van het lichaam; ook heeft het denken zich moeten vrijmaken van de betovering door de verbeelding, toen lichaam en geest nog poëtisch met elkaar verweven bleven.

. 

Week 18, 2013

.

Het ongedachte van het subject/object-denken. Het ik-zeggen is een zich isoleren binnen een interdependente verbondenheid die hoe dan ook de basis zal blijven voor het functioneren van een organisme, - ook al meent het ik op zichzelf te staan, en nog erger: wanneer het meent denkend tegenover al het andere te staan.

Kunst & literatuur zeggen niet zoveel over onze dagelijkse realiteit, als wel over de staat van onze verbeelding.

Het behang van de wereld. Wat gebeurt er wanneer wij geletterd raken? Een onachterhaalbare kwestie, vergeven als we zijn door denktaligheid. Een onafzetbare bril opgekregen.

.

Week 17

.

[Wat betekent het om te (willen) leven vanuit een diepe acceptatie van het leven?]

.

Week 16

.

Wat is ‘echt’ leven? Hoe ziet dat eruit, en waarmee contrasteert het? Of is het onzinnig om van ‘echt’ leven te spreken?

Migratie, ook existentiële, ontkomt niet aan vervreemding, en de moeizame poging zich opnieuw thuis te voelen, op een plek of in het leven überhaupt.

.

Week 15

.

Vrije wil: niet in wat we willen, maar wanneer.

Ecce homo. Zonder verstand zouden we vergankelijkheid simpelweg leven. En vergankelijk blijven wij, net als al het andere. Om dit besef binnen natuurlijke proporties te houden, zullen we een omgang moeten vinden met het vermogen dat ons de vergankelijkheid van het leven doet realiseren en dat ons de zinvraag doet stellen. (Immers, zonder verstand evenmin de zinvraag.) Hoe lichamelijkheid en verstand zo te integreren dat de laatste niet wegwiekt in angstrijke fantasieën, in de zinledigheid van een geestelijk niets of in de schijnoplossing van bovennatuurlijkheid? (Wellicht dat meditatieve praktijken daaraan kunnen bijdragen, evenals het gevolg geven aan onze natuurlijke behoeften, zoals voortplanting, gecombineerd met een niet aflatende passie voor waarheid.)

.